เวลาแห่งความสุขผ่านไปเร็วเสมอ..
ก็นูอิหยุดยาว มา 10วัน ตั้งแต่ปีใหม่และวันนี้เป็นคืนสุดท้าย

เพราะพรุ่งนี้ วันอาทิตย์ ต้องกลับหอแล้ว แถมต้องเข้าไปรักษาการที่ทำงานอีกตะหาก
ตามที่ตกลงกับฝูงเพื่อน ไว้
ได้อยู่เวร (กำ)วันสุดท้าย นี่ก็ได้รับความปราณีอย่างสูงที่สุดแล้ว

Late ได้ (อันนี้ไม่มีใครบอก) แต่เบี้ยวไม่ได้ โดยเด็ดขาด
ต้องตัดใจจากบ้านมาเวลาตี 5 ของวันอาทิตย์

ป๊ะป๋า ไม่ได้ออกไปวิ่งเย็นนี้เพราะมัวแต่ง่วนล้าง+เช็คสภาพรถให้นูอิ

จนถึงค่ำมืด ถูเอาจนรถคันเก่า เงาป๊าบ ได้ใจล่ะ ถึงได้เลิก

Dinner เย็นนี้กร่อยสนิท แบบไม่ต้องอธิบาย
ถ้าไม่มีเสียงเจื๊อยแจ้ว ของตัวป่วนองค์หญิงข้าวปั้น แล้วล่ะก้อ

คงเงียบกริบแน่ๆ

ตั้งนาฬิกาปลุก ไว้ตี4 (หันไปบอก"แม่...ปลุกหนูด้วยนะ ตอนตี 4")
แม่เรียกเสร็จก็ไปเตรียม แพคข้าวกล่องสำหรับมื้อเช้าบนรถ
และย้ายของที่เตรียมไว้ตั้งแต่ตอนเย็นขึ้นรถให้นูอิ

เสียง Sneeze ดังอีกครั้ง (อ้าว... ตี4ครึ่งแล้วนะ แม่ก็นึกว่าตื่นแล้ว เดี๋ยวไปไม่ทันนะลูก)
เด้งดึ๋ง !!
...ภายในครึ่งชม ....ทุกอย่างพร้อม ....
รวมทั้ง จุ๊บ แก้มองค์หญิง ที่หลับอยู่ 1 ฟอด ด้วย

... ร่ำลา ป๋า แม่ มามี๊ กุชชี่ และปีใหม่...ที่หน้าบ้าน
... ตี 5 ครึ่ง ล้อหมุน (ตรงเวลาจิงๆ )...

...ยังมืดอยู่เลย เหงา สิ้นดี อากาศเย็นนนนนน ...เห็นหมอกขาวววว...
...ขับมาจะถึง กทม ก็เริ่มสว่าง ฝนตกปรอยยยย ... (เอามันเข้าไป)...
... y.y คิดถึงทุกคนที่บ้าน ใจแทบจะขาด...

...ระหว่างทาง กลิ่นอะไรหอมฉุย เริ่มโชยมา...

...ที่แท้ก็ ผัดมักกะโรนีกุ้ง กับข้าวผัดปูของโปรด นี่เอง...

...แถมด้วยซาลาเปาไส้ครีม อุ่นๆ...

(โหย...หนูกินคนเดียว นะแม่ ให้มา 10 ลูกเลยอ๋อ )

...แต่ก็หมด ภายในบ่ายนะ ^^...

<><><><><><><><><><>

....เหงา จั..ง

คงต้องปรับตัวอีกสัก หลายวันอยู่แต่ก็จะพยายามเอาชนะมันให้ได้

.....สู้ต่อไปนะ นูอิจั..ง

<><><><><><><><><><>

วันอะไรเนี้ย Mail จาก Florida ก็หาย เดี๊ยะ เดี๊ยะ ....