(14-Feb-08)
(Yesterday 13rd)
ลุ้นๆ ว่าพรุ่งนี้จะเป็นไง
นูอิจัง จะนั่งทำงานถึงกี่ทุ่ม ตอนที่เพื่อนๆเค้าไปเดทกัน
ไม่ได้หวังอะไร เพราะไม่มีอะไรให้หวัง
-_-'
และแล้ว .ตอนเที่ยง
...Danny
ก้อโทรมา
ชวนไปเดทพรุ่งนี้อ่า
ไม่ไปได้ไงเล่า
(^o^)
เคยอ่านบทความนึงของ พี่โน้ต อุดม (แต้) นานแล้วชอบมากกกกกกก
พอดีมีโอกาส ได้อ่านอีก ก้อยิ่งชอบเข้าไปใหญ่
"ความรัก..."
คล้ายการลอกหัวหอม ระหว่างลอกหอมทีละชั้น
ระหว่างการเรียนรู้กันและกันทีละขั้น
เป็นธรรมดาที่ต้องมีน้ำตา
วันนี้หัวที่เคยหอมหายไปแล้ว หัวหอมไปไกล
แต่น้ำตาทำไมยังอยู่ที่เรา
=^o^=
นั่นสิ ทำไม น๊า???
<><><><><><><><>
"กลิ่นของความรัก"
ก็เช่นเดียวกับห้องน้ำ เข้าไปแรก ๆจะรู้สึกได้กลิ่น
อยู่ในนั้นไปนาน ๆ จะเคยชิน จนลืมไปว่ามีกลิ่นนั้นอยู่
จนกว่าจะออกมาจากบริเวณนั้น และกลับเข้าไปใหม่
เห็นด้วย อย่างรุนแรง... และอยากกลับไป
ได้กลิ่น นั้นอีก จัง
.
<><><><><><><><>
"ความรัก
หมือนรถเมล์"
สายที่ไม่ต้องการจะมาก่อนเสมอ ....
เมื่อไหร่รถสายที่รอจะมาหนอ
บางที...มาคนแน่นไม่มีที่ แต่ถ้าอายุมากแล้ว
รถเมล์เที่ยวสุดท้ายแน่นก็ต้องขึ้น
....ขับรถเอง เลยไม่ค่อย วอรี่...
.Taxi
. ก็มีออกถมไป....
(เป็นซะยังงี้ดิ๊ ถึงได้
)
<><><><><><><><>
"ถ้าเรารักใครสักคน"
เราควรเปิดโอกาสให้เค้าทำผิดพลาดหลาย ๆ ครั้ง
เพราะเราเองก็ต้องการโอกาสอย่างนั้นเช่นกัน
....แน่นอนที่สุด ถ้านูอิยังมีโอกาสนั้น
<><><><><><><><>
ส่วนบทความนี้ของนูอิจัง
จงอย่า
.ใช้ความพยายาม
กับความรัก
เพราะมันจะยิ่งตรงกันข้าม
-ไม่มีคำบรรยาย-
