...เชื่อดิ …อ่ะเชื่อดิ มานไม่..มีเวลาจิงๆ

(คำแก้ตัวของคนที่ เมเนจ ไม่เก่ง)

จะได้กลับบ้านแล้ว

เย็นนี้ เค้าดาวน์ให้ถึง ห้าโมงเย็นเร็วๆ

ถึงขนาดว่า ตอน 16.55 ปุ๊บ  เก็บของที่โต๊ะเรียบร้อย และเข้าห้องน้ำ

เพื่อ จะได้เด้งตอน ห้าโมงและยิงยาว

ก็จากที่ไม่ได้กลับมา เป็นเวลา 1เดือนกับอีก 2 อาทิดเต็มๆ

เป็นเพราะงานที่ยุ่งเหลือเกินและกิจกรรมเพียบ  จะว่าไปก็ทุกอาทิดนั่นล่ะ

เหตการณ์มากมาย แต่กะว่าจะข้ามไปทั้งหมด เพราะ ขี้เกียจอัพย้อน น่ะ

เหตผลนะหรอ

ถ้าไม่เข้าใจให้ไปอ่านบรรทัดแรก อีกครั้ง T-T

ทรมานสุด ๆ  เวลาที่มันพักผ่อนไม่พอเนี้ย กลัวแก่ชะมัด

วันศุกร์ ที่แล้วแม่ให้ป๋า เอาเสบียงมาส่งให้

แล้วดันเป็นวัน สิ้นเดือนพอดี นูอิ ต้อง Check WIP ป๋าก็เลยต้องฝากของไว้ที่พ่อบ้านที่หอ

โหย... วันนั้นกลับถึงห้อง 2 ทุ่มครึ่ง ได้เจอกล่องของฝาก ดีใจจนน้ำตาไหลเลย

หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง มีแต่ของโปรดทั้งน้าน อร่อยมาก มีความสุขมากที่สุดเลย

แต่ว่าวันศุกร์นี้...ไม่สนใจอะไรทั้งน้านแล้วคับพี่

 ใครจะว่าอะไร  ยังไง  ค่อยก็จะกลับบ้าน

...ฝนโตกด้วย รถก็ยิ่งติด เข้าไปอีก

และก็ถึงบ้านในที่สุด ด้วยความปลอดภัย

ตอนสองทุ่ม ห้าสิบ...

นูอิจัง…กลับมาแล้วคร้าบ

คิดถึงทุกคนในบ้านหลังนี้ที่สุดเลย !!!