พระตีรมูรติ และพระพิฆเนศ ตรงcentral World

ก็ไปกะยัยโอ เมื่อวันมาฆบูชา เดือนที่แล้ว 21 ก.พ.

ช่างบังเอิญที่อาทิดนั้น มีวันหยุดที่ตรงกับวันพฤหัสบดี

ซึ่งเค้าว่า ถ้ามาไหว้วันนี้ก็จะดี  (ต้อง 9.30เช้าด้วยนะ)

ก็อธิษฐานไปว่า

 "ขอให้เราเจอเนื้อคู่"

ทันใดนั้น ...ก็มีเรื่องแปลก ประหลาดเกิดขึ้นกับเรา อยู่เนืองๆ

 อย่างเช่น....วันนี้

ขณะขับรถกลับจากบ้านมาหอเย็นวันอาทิดนี้

และท้องไส้ไม่ใครจะดี

ก็แวะเข้าห้องน้ำมาตลอด 3ปั๊ม ผ่านไป จนปั๊มที่  4

ก็เริ่มปั่นป่วนมวนท้องขึ้นมาอีก จนได้ที่

พอจอดรถได้เราก็ แบบว่าล๊ก มากๆ (ถ้าใครเห็นตอนนั้น)

หยิบกระดาษทิชชู่ ปิดประตู ล็อครถ

ด้วยความรวดเร็ว กำลังจะวิ่งไปห้องน้ำ

…!!!!.....

แต่ก็ต้องผง่ะ เพราะไปเห็นด้านหลังของใครคนนึง เข้า

เค้ากำลังจะเก็บน้ำกะหนม ที่เพิ่งถือเดินออกมาจาก ร้าน s&p

และเข้าไปในรถ

ประมาณ หก -เจ็ดปี แล้วนะที่เราไม่ได้เห็น หลังของคนๆนี้

แต่ต่อให้นานกว่านี้สักกี่ปี เราก็ยังจำได้ดี ติดตา

ถึงจะไม่เห็นหน้า

พี่เค้าเหมือนเดิมมากๆ ทุกอย่าง

ตัวกลมๆ ขาวๆ เสื้อ กางเกง  ท่ายืนและ รองเท้า

นี่แหละ คือพี่เค้า

 “พี่ลูกหมู”

แฟนคนแรกของนูอิจัง

เราตกใจมาก  รีบหดตัวเข้าไป ในรถ ทำไรไม่ถูก

ก็รีบเอากระดาษ ที่กำลังจะไป …. ขึ้นมาซับๆหน้า(มัน)

ตอนนั้นตื่นเต้นมาก ไม่รู้เอาไงดี จะเข้าไปทักดีไม๊

จนเข้าใจเลยที่เค้าว่า   “_หด _หาย ” 

อาการมันเป็นยังงี้นี่เอง

เสี้ยวนาที นั้น

พี่เค้าก็ขึ้นรถ ปิดประตู

สักพัก Fortuner สีดำ ก็ค่อยๆถอยออกไป

เราก็ได้แต่ชะเง้อมองอยู่ในรถ

จนลับตา

< ^_^ >

ก็ได้แต่....

....ยิ้ม

....กับตัวเอง

....จนข้ามวันแล้ว

....ก็ยัง

....ยิ้ม....

....ให้กับด้านหลัง

....ของ....คนๆนั้น..

....แค่เห็น

....ว่าเค้า

....มีความสุข

....สบายดี

....เราก็ดีใจ

...ถึงแม้ว่า

...พี่เค้า

…จะไม่เห็นเรา…

…ก็ไม่เป็นไร…

 “ ไอเลิฟ...ยู นูอิ” 

From me