เสาร์นี้มีนัดสัมภาษณ์ ป.โท Advance.MBA 

ที่ราม2 บางนา แต่ไม่มีรถ

ทำยังไง  ดีน๊อ  ???

ว่าแล้วก็นึกถึง "ยัยนู๋จิ๊บ" ขึ้นมา

เพื่อนรุ่นน้องที่ๆทำงานเก่า แล้วก็ไม่ผิดหวัง

นี่ไงล่า โฉมหน้านางฟ้า…ใจดีของนูอิจัง

ด้วยความยินดี และเต็มใจอย่างยิ่ง รึป่าว ???  

เจ็บนิ้ว เมื่อยขา ก้าวไม่ออก  

แต่ไม่รักษาหรอก ไอ้โรคเนี๊ยะ

เพราะ หนุ่มๆ ที่เคยมาติดพันน่ะ

เค้าสารภาพวว่าประทับใจในความ โก๊ะ ๆ

และก็ไม่เรียบร้อย ของเรานี่แหละ

หุหุหุ

(ถ้าชอบแล้วทำไม อยู่กันไม่นาน หว่า ^^" ยังไม่รู้ตัวอีก)

ทำงานมาก็ตั้งหลายปี ยังไม่ค่อยจะมีฟามเป็นผู้ใหญ่กะเค้า

ชุดทำงานเรามันก็ชุดฟอร์มอ่ะเนอะ ไม่ต้องคิดมาก

ว่าแล้ว ลื้อกระจายเต็มห้อง

"นี่มันจาไปสอบ สัมภาษณ์ นะ เจ๊ "

 _+_

ยัยจิ๊บ ....กราดด  

"เอาน่ามันจะวัดกันแค่ที่เสื้อผ้า ก็ให้มันรู้ไป"

และก็ได้ชุดเรียบง่าย สุดแล้ว เท่าที่มี

ขาดแต่รองเท้า ที่ยังไม่โดนใจยัยจิ๊บ

เลยจัด คู่ที่ติดมาหลังรถให้เราคู่นึง

หน้าตาเปงเงี๊ยะ  

สู๊ง สูง ....อ่า

แต่ก็จ๋วยเนอะ...

ไม่มีเวลากินข้าวแล้วล่ะ แวะ MCdonald ที่ปั๊ม

ยัดๆ นัคเก็ต เข้าไปกะไมโล และซื้อ ให้ยัยจิ๊บไปชุดใหญ่

เผื่อนั่งรอเรานาน

ปรากว่าหาที่จอดรถไม่ได้ ขะ

ได้จอดไกลจากตึกมากเลย

แล้วให้เราใส่คู่นี้อ่ะนะ

 มะหวายมั้ง...

ยัยจิ๊บรับอาสา ใส่ไปให้ แล้วเดินไปส่งจนถึงตึก

จะกางร่มอีก  เพราะชี เป็นโรคกลัวแดด

หอบเอา โทเฟลเล่ม โต อีกมือถือ ถึง MC

เราเลยต้องถือร่มให้ ทุลัก

(ไม่มีมือถ่ายรูปเยย)

ถึงตึก ก็แบบ คนเยอะมากก็มันเที่ยง

 จาบ่ายอ่ะ คนก็ยังเพ่นพ่าน

ด้วยความตกใจ  เราบอกให้รีบเปลี่ยนรองเท้า

ก็กะโดด โหยงเปลี่ยนกันตรงนั้น

คนมองหรึ่มเลย แง้...

จากนั้นยัยจิ๊บ อาสาไปส่งข้างบน ก็เดินไปด้วยกัน

แบบเค้ามีแต่คนแต่งกายสุภาพ เนี๊ยบๆ 

ยัยจิ๊บใส่เสื้อยืด สีแดง กกยีน มันเด่นโคตรอ่ะ

เดินไปถาม จนท ให้เสร็จ สรรพ เข้าไปนั่งรอในห้องประชุมด้วยกัน

แอร์เย็นอ่ะ ทีนี่ไล่ยัยจิ๊บ ไปรอข้างนอก she ก็ไม่ยอมไป เพราะข้างนอกร้อน

ในห้อง เงียบกริ๊บ เลย มีแต่เรา 2 คนที่ยุกยิก เม้าท์กัน

(ถึงจะเบาแสนเบา ก็ตาม)

แถมกลิ่น ไก่ เฟรท์ฟราย มันก็ลอยออกมา

รอประมาณ1 ชม ก็ถึงคิว

ถ้ามีกล้องวงจรปิด เค้าคงห้าม ยัยนี้เข้าแน่เล้ย ^^"

เรา ปรากฎว่า เค้าเม้นท์เราเรื่องเสื้อผ้าจิงๆ อ่ะ

ไม่ใช่ที่เราใส่ไปวันนี้นะ

แต่เป็นเสื้อผ้าที่เราใส่ในรูปตอนสมัครแล้วเค้าเอามาแปะ ใน ใบสมัครให้อ่ะ

เราอายมากเลย จะบอกว่า เถียงไม่ออก

จารย์ เค้าพูดแรงมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เลยอ่ะ

ประมาณว่า ทำงาน เงินเดือนก็ไม่น้อยน่ะ

น่าจะซื้อเสื้อผ้า ถ่ายรูป ให้มันดูดีกว่านี้

ดูดิ๊... เราว่ามันเกินไปอ่ะ

(รูปเจ้าปัญหา)

เราถ่ายรูปนี้มะตอนจะไปสมัครเรียนทำเบเกรี่อ่ะ

คือวันนั้นมันชิลๆ กะว่าไม่ได้เอาไปใช้ทำไรแน่นอนอ่ะ

แล้วเราก็แอบเถียงไปนิดนึงเหมือนกันว่า

ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะค่ะ

ความจิงหนูได้เงินเดือนมากกว่าที่เขียนไปอีกค่ะ  (ซะงั้น)

แต่คือหนูไม่มีเวลาและก็ไม่ได้ให้ความสำคัญกับเรื่องยังงี้เท่าไหร่

หนูมองในเรื่องความคิดมากกว่า