<< August >>
S
M
T
W
F
27
28
29
30
31
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
<< 2008>>
17-July-08, Thu
กำลังจะได้หนยุด 4 วัน
แต่วันนี้ต้องมาทำโอเคลียงาน ก็เหลือหยุดแค่ 3 วัน
รู้สึกท้อ เรื่องงานมากจัง
หมดแรง
พยามยามหาเหตผล เพื่อสู้ต่อ
กลับบ้านดีกว่า
เปลี่ยนกก.ขาสั้น ในรถ ตามเคย ชอบสบายๆ อ่ะ
ไม่น่าเชื่อว่า มันผ่อนคลายมากมาย เพียงแค่รถออกจาก
โรงงานมาได้นิดเดียว
มันโหวงเหวงนะ อยากเห็นหน้าป๋า กับแม่จนอยากจะร้องไห้เลย
ไม่เหงา นะ แต่อยากถึงบ้านเร็วๆ
ฝนกำลังจะตก
ละ...ก็ตก
หนัก ...
...มาก
เราไม่เคยชอบการแก่งแย่ง แข่งขันเลย
เรามักยอมโดนเอาเปรียบแต่โดยดี ไม่มีปากเสียง
เพราะนิสัยไม่ชอบยุ่งกับใคร
เราว่ามันเสียเวลาอ่ะ
ดูแลตัวเองและคนที่เรารักแล้ว
คุยกับป๋า+แม่น้อยลง กลับบ้านน้อยลง
เที่ยวกับเพื่อนก็น้อยลง
เวลาที่น่าจะต้อง ดูแลตัวเอง ....แทบจะไม่เหลือ
แต่ก็ยังท้ออยู่ดี
ไม่เข้าใจเลยอะไรจะแข่งขันกันขนาดนั้น
คนที่เราดูว่า Nice กลับ ร้าย.....กาจ
ช่างเหอะ เค้าไม่มีค่าให้เราเสียเวลาไปเขียนถึง
ไม่อยากพูดถึงมันอีกแล้ว
......
กลับถึงบ้าน
ก่อนนอน คุยกับแม่นิดนึง เรื่อยเปื่อย
แม่เล่าให้ฟังว่า สมัยก่อนเราเกิด
แม่ต้องทำงานอะไรบ้าง
เราฟังแล้ว
โหย ....น้ำตาไหล แม่ทำไปได้ยังไง
เรื่องของเรามันจ๊อย มากเลยอ่ะ
เราไม่ได้เล่าเรื่องเราให้แม่ฟัง
เพราะกลัวแม่เป็นห่วง
เราไม่อยากให้แม่คิดมาก
ได้แต่บอกว่าหนูจะพยายาม
สอบให้ได้
แม่บอกว่า สอบวันไหนให้บอกแม่ด้วย
แม่จะเอาใจช่วย
y-y
ไอเลิฟยู...Mom...
นูอิจัง
