ฟ้ามืดตึ๊ดตื๋อ น่ากลัวมาก ลมแรงสุดๆ
เหมือนรถจะปลิวเป็นระลอก เลยบนบูรพาวิถี อ่ะ
พอลงตรงลาดกะบัง รถก็ติดสะบัด..
ยิ่งรีบ ก็ยิ่งช้า
น้ำท่วมถนน เจิ่งเป็นช่วงๆ
สงสารรถมากเลย
กลัวมันสำลักน้ำตายอ่ะ
>_<
โธ่ ลูกรัก สู้เพื่อแม่โน๊ะ
ดีออก เหมือนได้อาบน้ำ ฝักบัว
(นานๆที เพราะคงไม่ได้กลับไปให้คุณตาอาบน้ำให้อีกนาน)
เซ็นชื่อเข้าห้องเรียนตอน 18.30
>_<~
สารรูปแย่มากอะ กะเซอะกะเซิง ตั้งแต่วิ่งออกจากโรงงาน
ตอนเบรคเจอพี่ประธานรุ่น ..ชื่อไรหว่า จำไม่ได้อ่ะ
(เป็น นายก อบต. แต่ที่ไหนจำไม่ได้ ^^" )
มาขอถ่ายรูปบอกเหลือเราคนสุดท้าย
เว๊อ!!! เอาไม้มาตีหรือให้ยืนคาบปากกว่าดีกว่ามิคึ
ใจร้ายมากๆ แต่ก็ต้องยอม เพราะกลัวหนวดเฮียแกอ่ะ
(ลุคมาเฟีย โคตรๆ)
เลิก 3 ทุ่ม ถึงห้อง 4 ทุ่ม นอนเกือบตี 1
17-Aug-08 ,Sun
นาฬิกาปลุก ตี 5.55
แต่ตื่นจริง 6.20 มา
สระผม แต่งตัว ลองชุดโน้นชุดนี้
ไม่ลงตัวอ่ะ กว่าจะได้
ออกจากห้อง 7.30
ต้อง Speed อีกแล้ว
ปรากฎว่า ไปเจอรถติดอนาจแถวหน้า ม. ตั้ง 1 ชม.ได้
เริ่มเรียน 8.00 เซ็นชื่อเข้า 9.20
เพื่อนโทรตามกันจ้าละหวั่น
~ >_<
ตอนเย็นนัดเจอพี่หนู เลี้ยงวันเกิด
ที่ซิซเลอร์ เซ็นทรัลบางนา
แต่คิวยาวมาก รอ ครึ่ง ชม ก็ยังไม่ได้
เลยเปลี่ยน ไปกินซูกิชิแทนเพราะฟูจิก็คิวยาวพอกัน
(ถ่ายรูปของกินไม่เห็นจาน่ากินกะเค้ามั้ง)
นานๆเจอกันที คราวนี้พี่หนูไม่สบาย
ผ่ายผอมลงไปมากจนผิดตาเลยอ่ะ
ปกติจะเป็นพี่ที่ชอบบ่นเรื่องสุขภาพใส่เรา
คราวนี้กลับกัน ก็มันน่าห่วงนี่เน้อ
เม้ากันได้ไม่นานก็ต้องแยกย้ายกันกลับ เพราะต่างคนต่างเป็นห่วง
ฝนก็ตกหนักมากด้วย
เหมือนเดิม พี่หนูฟอร์มไปซื้อขนมยามาซากิ ฝากที่บ้าน
แล้วพอมาส่งที่รถ ก็ยัดใส่รถเราบอกว่าให้เอาไปกิน
มะก่อนพี่หนูจะดูแลเราเรื่องอาหารเช้าทุกวัน
จะซื้ออะไรมาให้เรากิน
เพราะตอนนั้นแมนชั่นที่เราอยู่มันห่างไกลความเจริญ
ดู ดู๋ ดู ดู !!! เธอทำ
ทำไมถึงทำให้กับฉันได้
Take care na P'
ถึงห้อง เก็บของ สลบ.....
สัญญา ว่า อาทิตย์หน้าจะไม่รีบและขับรถให้ช้ากว่านี้
ไอเลิฟยู...นูอิจัง
